1 - ( ميرزاى شيرازى و كتاب « عبقات » ) ميرزاى بزرگ ، ميرزا محمد حسن [ 1 ] شيرازى چند نامه به صاحب « عبقات » و سپس به فرزندش سيد ناصر هندى مىنويسد ، از جمله در يك نامه كه در ذى حجه سال 1301 به زبان عربى نگاشته چنين مرقوم مىدارد : « رأيت مطالب عالية ، تفوق روائح تحقيقها على الغالية ، عباراتها الوافية دليل الخبرة ، و اشاراته الشافية محل العبرة ، و كيف لا ؟ و هى من عيون الافكار الصافية مخرجة ، و من خلاصة الاخلاص منتجة . هكذا ، هكذا ، و الا فلا لا . . . » [ 2 ] . من در كتاب شما مطالبى عالى و ارجمند خواندم ، نسيم خوش تحقيقاتى كه شما براى پيدا كردن اين مطالب به كار برده‌ايد ، بر هر مشك پرورده و معجون دماغپرورى برترى دارد عبارات رساى كتاب ، دليل پختگى نويسنده است ، و اشارات جهل زداى آن مايهء دقت و آموختن ، و چگونه چنين نباشد در حالى كه كتاب از سر چشمه‌هاى فكرى تابناك نشأت گرفته ، و به دست مجسمه اخلاص و تقوى تأليف يافته است ، آرى اين كتاب بايد از اين دست باشد ، و مؤلف از اين گونه . . . و اگر غير از اين باشد ، هرگز مباد ، و مباد . و پس از چند جمله مرقوم داشته : فليس حياة الدين بالسيف و القنا * فاقلام اهل العلم امضى من السيف

--> [ 1 ] آية اللَّه المجدد الشيرازى ميرزا محمد الشيرازى ، مقتداى بزرگ در عصر خود شخصيت بزرگى كه در قضيه امتياز تنباكو در عصر ناصر الدين شاه نقش بزرگى ايفاء كرد ، وى در سال 1230 متولد و در سال 1312 هجرى قمرى در گذشت . [ 2 ] سواطع الانوار ص 23 ط لكهنو 1303 .